ခင္ဗ်ားတုိ႕ေတာ႕ ဘယ္လုိရယ္မသိ

ဟုတ္ကဲ႕။ သိပ္ျပီးေမွ်ာ္လင္႕ေနသူအတြက္ ႏွစ္သုည တစ္သုည ဆုိတဲ႕ (၂၀၁၀) ေရာက္လာပါျပီ။ၾကားဖူးတဲ႕ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ထဲက လုိ ဘာလုပ္ၾကမွာလဲ ............။.......ကဲ ...............ဘာလုပ္ၾကမွာလဲ။..........ေျပာ.......။ ဆုိေတာ႕ ဘယ္သူက ဘာလုပ္မွာတဲ႕လဲ။ေဝးပါေသးတယ္ ဘာလုပ္မယ္ဆုိတဲ႕ အေျခအေနအတြက္ ဘယ္လုိ စဥ္းစားမွာလဲ။ဟုတ္ကဲ႕ က်ဳပ္ၾကားဖူးတဲ႕ ေနာင္ေတာ္ရဲ႕ စာအုပ္ထဲက စာတစ္ပုိဒ္ကုိ သတိရမိတယ္။

ဘာလဲဆုိေတာ႕.......ေျမေပ်ာ႕လွ်င္ ေျခရာထင္လြယ္၏ ။စိတ္ထားမျပည္႕ဝသူသည္ အမွတ္သညာ
ၾကီးတက္သည္။........တဲ႕။က်ဳပ္စိတ္ထဲမွာ အမွတ္သညာၾကီးခဲ႕ရင္ က်ဳပ္ဟာ စိတ္ထားမျပည္႕ဝသူ လုိ႕သာ မွတ္လိုက္ေတာ႕။
ဘယ္သူ႕ကုိ ဘယ္လို အျပစ္ဖြဲ႕ရမွန္းမသိဘူး။ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ႕ စိတ္ထဲမွာ နာေအာင္ဘယ္သူမွ မလုပ္ခဲ႕ပါဘူး။ ဘယ္သူမွ မလုပ္ခဲ႕ပါဘူး။သာသာေလးပဲ က်ဳပ္အေနနဲ႕ ေရွာင္ထြက္ခဲ႕တာပါ။ယွဥ္ျပီးဘယ္ေတာ႕မွ မကုိက္ခဲ႕ပါဘူး။ဘာလုိ႕လဲ ဆုိေတာ႕ သြားေတာ႕က်ဳပ္မွာ ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႕ ေသြးထြက္ေအာင္ မကိုက္တက္လို႕။ဘယ္သူ႕ုကုိမွ ဒဏ္ရာရေအာင္ မလုပ္ခဲ႕ေတာ႕ က်ဳပ္လဲ ဘယ္ေတာ႕မွ ဒဏ္ရာဆုိတာ မရခဲ႕ဘူး။ဒါေတာင္မွ လူေတြက သိပ္ျပီးအနဳိင္ယူတက္တဲ႕ အက်င္႕အရ ငယ္ငယ္က ရွဳံးခဲ႕ေလေတာ႕ အရာရာမွာ နဳိင္တယ္ဆုိတဲ႕ စဥ္ျခင္နဳိင္စြမ္းမရွိခဲ႕ေလေတာ႕ သူ႕တုိ႕ကုိ သူတုိ႕ နဳိင္တယ္ဆုိတဲ႕ အမာရြက္ေသးေသးေလးရွိခဲ႕ၾကေတာ႕ အရွဳံ သူတုိ႕ဘဝမွာ အျမဲရွဳံးခဲ႕တဲ႕ အရွဳံးကုိ ဒီလုိ ေသးေသးေလး နဲ႕ အစားထုိးခဲ႕ၾကတယ္။
သိပ္ျပီး စကားလုံးၾကီးၾကီးေတြကုိ က်ဳပ္လည္း ငယ္ငယ္ကေတာ႕ ေျပာခဲ႕ဘူးတယ္။က်ဳပ္ကုိယ္တုိင္ ဘာျဖစ္ခဲ႕လဲဆုိရင္ ခုခ်ိန္ထိ သာမန္လူတစ္ေယာက္ထက္ မပိုခဲ႕ပါဘူး။သူရဲေကာင္းလုိ႕ ေခၚရေလာက္ေအာင္ လည္း က်ဳပ္မွာ ဘာမွ ထူးထူးျခားျခား မျဖစ္ခဲ႕။ကုိယ္႕မွာ အားငယ္တက္တဲ႕ စိတ္ကမရွိခဲ႕ေလေတာ႕ ဘယ္လိုပုံစံမ်ဳိးနဲ႕ သူမ်ားကုိအနဳိင္ယူရမွန္းေတာင္မသိဘူး။
အေမက က်ဳပ္အေမက ခပ္ အ အ ေနခိုင္းထားခဲ႕လို႕ ေနခဲ႕တယ္ဆုိတာ သူတုိ႕မသိၾကဘူး။ဘယ္သူေတြ ကိုယ္႕အေပၚမွာ ဘယ္လုိျမင္ျမင္ ကိုယ္တုိင္စိတ္ရွင္းဖုိ႕လုိတယ္.......တဲ႕။ပစၥဳပၸန္တုိင္းမွာ စိတ္ေကာင္းရွိဖုိ႕လုိတယ္ တဲ႕။လုပ္မိတဲ႕ အရာတစ္ခုဟာ ေတြးမိရင္ ေနာင္တရတက္တယ္ဆုိရင္ အဲဒီအလုပ္ကုိ ဘယ္ေတာ႕မွ မလုပ္နဲ႕တဲ႕။ျပီးခဲ႕တဲ႕အရာေတြအတြက္စဥ္းစားဖုိ႕လုိေသးလား။ခင္ဗ်ားတုိ႕ က်ဳပ္တုိ႕ ဘာလုိ႕ ဆင္းဆင္းရဲရဲ ခုခ်ိန္ထိယွဥ္သန္ေနၾကတာလဲ။ဒါကုိ.........ခင္ဗ်ားစဥ္းစားမိရင္ ကိုယ္႕ကုိကိုယ္သတ္ေသမိမွာေသခ်ာတယ္။ဒါေပမယ္႕ က်ဳပ္တုိ႕မွာ ဆင္ျခင္တုံတရား ထိမ္းခ်ဳပ္နဳိ္င္စြမ္းရွိရမယ္ေလ။လုပ္ခ်င္တာေတြ အကုန္လုပ္ၾကမယ္ဆုိရင္ တိရစၦာန္နဲ႕တူကုန္မွာေပါ႕။
က်ဳပ္ကုိယ္က်ဳပ္ စဥ္းစားၾကည္႕တာပါ။ခင္ဗ်ားတုိ႕ေကာ ဘယ္လုိရယ္မသိ....................။

ႏွစ္သစ္ကုိ ဘယ္လုိၾကဳိဆုိၾကမလဲ

ရာသီအလုိက္ ပုိ႕လာေသာ ပုိ႕ေနၾကေသာ လူမွဳေရးဆုေတာင္းမ်ား၊ ဘာသာေရး ဆုေတာင္းမ်ား၊ အခ်စ္ေရးရာ ဆုေတာင္းမ်ား၊ သူငယ္ခ်င္း ဆုေတာင္းမ်ား မိသားစု ဆုေတာင္းမ်ား ဟုတ္ကဲ႕ ဆုေတာင္းသံအမ်ဳိးမ်ဳိးေတြ႕ရ ၾကဳံရပါတယ္။အယူအဆေတြကေတာ႕ မတူတက္ၾကပါဘူး။တစ္ခ်ဳိ႕က ဒီလုိမ်ဳိးဆုေတာင္းေလးေတြကုိ ေမွ်ာ္လင္႕ ၾကတယ္။တစ္ခ်ဳိ႕ၾကျပန္ေတာ႕ ဒီလုိ မဟုတ္ျပန္ ကုိယ္လုပ္သင္႕တာကုိပဲ ႏွစ္သစ္သည္ ျဖစ္ေစ ႏွစ္ေဟာင္းသည္ျဖစ္ေစ တစ္စုိက္မက္မက္ လုပ္သြားၾကပါတယ္။အယူသီးလြန္းတဲ႕ က်ဳပ္တုိ႕လူမ်ဳိးၾကျပန္ေတာ႕ ကိုယ္နဲ႕ ဆုိင္ဆုိင္ မဆုိင္ဆုိင္ အားနာတက္တဲ႕ ေမြးရာပါ ဗီဇက ရွိေနေလေတာ႕ သူမ်ားေတြရဲ႕ ႏွစ္သစ္ဆုိလဲ သစ္လုိက္ၾကတာပါပဲ။ကုိယ္ပုိင္မူ ကုိယ္ပိုင္ဟန္နဲ႕ ႏွစ္သစ္ဆုိရင္လည္း သစ္လုိက္ၾကတာပါပဲ။ဘာပဲ ျဖစ္ေနျဖစ္ေနပါ ကိုယ္႕ရဲ႕ ေန႕တုိင္းလုပ္ေနၾက ကံသုံးပါလုံး ေကာင္းေနမယ္ ဘယ္သူ႕ကုိမွ မထိခုိက္ေစနဳိ္င္ဘူးဆုိရင္ ေန႕သစ္ေတြ ျဖစ္ေနျပီး အခ်ိန္သစ္ေတြမွာ ကုိယ္ဟာ မဂၤလာရွိတဲ႕လူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္လာမွာေသခ်ာပါတယ္။
ဒီလုိမွ မဟုတ္ဘူးဆုိရင္ က်ဳပ္တုိ႕ေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ သစ္သစ္ အေဟာင္းေတြကုိပဲ ေမွ်ာ္တလင္႕လင္႕ ျဖစ္ေနၾကမွာပါ။ေလာက ရဲ႕ သေဘာကုိက အားလုံးကုိ တန္းတူ ရည္တူ အခြင္႕အေရးေပးျပီးသားပါ။ယူတာ မယူတာက ကိုယ္႕အေပၚမွာမူတည္ပါတယ္။အရာရာလုပ္သမွ် ကံကုိခ်ည္းပဲ ပုံခ်ေနလုိ႕ မရပါဘူး။ႏွစ္သစ္သည္ ျဖစ္ေစ ႏွစ္ေဟာင္းသည္ျဖစ္ေစ က်ဳပ္တုိ႕ေတြ လုပ္စရာရွိတာကုိ မေလွ်ာ႕ေသာဇြဲနဲ႕ ျပီးဆုံးသည္အထိ လုပ္ေဆာင္သြားဖုိ႕ လုိအပ္ပါတယ္။အေသးအဖြဲ ကိစၥေလးေတြအတြက္ သိပ္ျပီးထည္႕စဥ္းစားေနရင္ သိပ္ျပီး မဟုတ္ေတာ႕ဘူး။ဒါက တစ္ဖတ္က ပါ။ေနာက္ျပီး အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ၾကီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ မိန္႕ခြန္း မ်ားထဲမွာ ၾကားဖူးပါတယ္။ျခေသၤ႕မင္းတုိ႕မည္သည္မွာ သားေကာင္းငယ္တာ ၾကီးတာကုိ ပဓာန မထားဘဲ စြမ္းအား အညီအမွ်သုံးျပီး ျပဳေလ႕ရွိတယ္လုိ႕ ဆုိပါတယ္။ဒါေလးက မေျပာပ ေလာက္ပါဘူးကြာဆုိျပီး လုပ္တက္တဲ႕ အက်င္႕ က်ဳပ္တုိ႕မွာရွိပါတယ္။ဒါဟာ မျဖစ္သင္႕ပါဘူး။ဆန္႕က်င္ဘက္အေတြးမ်ားကုိ က်ဳပ္တုိ႕ ေမ႕ထားလုိ႕မရပါဘူး။ဒါငါနဲ႕ မဆုိင္ပါဘူးကြာဆုိျပီး လုပ္ေနရင္ ငါဟာလည္း ဘယ္သူနဲ႕မွ ဆုိင္မွာ မဟုတ္ေတာ႕ပါဘူး။ေသေတာ႕မွ ေသေပါ႕ မေသခင္မွာ ကိုယ္လုပ္နဳိင္တာကုိ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္ ဆုိတဲ႕ စိတ္ကူးေလးေတြထားျပီး.......ဟုတ္ကဲ႕ ႏွစ္သစ္မွာ အယူအဆသစ္ ၊ ပုံစံ အသစ္ ၊ မိတ္သစ္မ်ားနဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ အနာဂတ္မ်ားဖန္တီးနဳိင္ၾကပါေစ

ညီမဖတ္ဖုိ႕ (၁)

အေျခအေနအရ တဲ႕ ညီမ
ဘယ္လုိ လုပ္ၾကမလဲ..........။
လူေတြ ရဲ႕ တန္ဖုိး နည္းပညာရဲ႕ တန္ဖုိး
ေနာက္ဆုံး ကုိယ္႕ရဲ႕တန္ဖုိး
ဘာေတြလဲ ဘယ္လုိေတြလဲ ဘာအတြက္လဲ။
အခ်စ္ဆုိတာကုိ ညီမ တကယ္ေရာနားလည္ရဲ႕လား
ကိုယ္တုိင္ေရာ နားလည္ရဲ႕လား
ကုိယ္တုိင္ေမးခြန္းထုပ္
အရွဳပ္မ်ားနဲ႕သာ အလုပ္မ်ားနဲ႕သာ
ညေတြကုိ ႏွဳတ္ဆက္ခဲ႕ရ။
ဘယ္လို ပကာသနမွ မပါတဲ႕အရာေတြကုိ မွ
ခ်စ္တက္ခဲ႕ေလေတာ႕
နားလည္မွဳဆုိတာ ကုိယ္တုိ႕ၾကားမွာ ပါးပါးေလး။
နဳညံ႕တဲ႕ အရာေတြရယ္ပါတဲ႕
ဘယ္လိုေျပာၾကမလဲ
ဘာေတြ လုပ္ၾကမလဲ
ဘယ္အတြက္လဲ ေမးခြန္းမ်ားသာ
အလ်ားလုိက္ထြက္လာ
တစ္ဆစ္စာေလာက္ အခြင္႕အေရးအတြက္
ဘယ္မွာလဲ က်ဳပ္တုိ႕ရဲ႕ အနံ
ဘယ္မွာလဲ က်ဳပ္တုိ႕ရဲ႕ ရွင္သန္မွဳ။
လူပီသဖုိ႕အတြက္ လူေတြကုိ ဗဟုိရ္ျပဳ
အနတၱၾကီးစုိးေရးအတြက္ အတၱကုိ ဗဟုိရ္ျပဳ
ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ စစ္ေရးကုိ ဗဟုိရ္ျပဳ
အားလုံးလြဲေနရင္ က်ဳပ္လဲ လြဲၾကည္႕ခ်င္တယ္။
ခဏေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ အၾကာၾကီးျဖစ္ျဖစ္
ညီမေလးရဲ႕ အနားမွာ တိတ္တိတ္ေလး ေနၾကည္႕မယ္။
ဘဝဆုိတာ အလွၾကည္႕ေနဖုိ႕မွ မဟုတ္တာ။
တစ္ခုတည္းရွိတဲ႕ အေကာင္းဆုံးဆုိတာ
ခင္ဗ်ားကုိယ္တုိင္မေကာင္းေသးရင္
မေမွ်ာ္လင္႕ပါနဲ႕ ။
တန္ရာ တန္ရာေတာ႕ ရမွာေပါ႕ မဟုတ္ဘူးလား ညီမရယ္.....။
ကုိယ္စိတ္တုိင္းက် မေရးြခ်ယ္ေသးခင္
ကုိယ္႕ဖာသာကုိ သဟဇာတျဖစ္ေအာင္ လုပ္ၾကတာေပါ႕။
မီးလွ်ံ နဲ႕ ပဲ နွဳိင္းယွဥ္ နွဳိင္းယွဥ္
ေရအယဥ္ နဲ႕ ပဲ ယွဥ္ယွဥ္
ဘဝမွန္ရင္ အျမဲ စီးေမ်ာေနဖုိ႕ လိုအပ္ပါတယ္။
ပုံမွန္ စီးေမ်ာမွဳက ေသြဖယ္သြားတဲ႕ အရာတုိင္း
ပုံမွန္မဟုတ္တာ ေသခ်ာရင္
ေသခ်ာျပီ ညီမ.....။
ကုိယ္တုိ႕လည္း တစ္ခုခုကုိ ဗဟုိရ္ျပဳ
ခရီးဆက္ၾကစုိ႕ ရဲ႕.....။

ကုိယ္တုိင္ေရြးတဲ႕လမ္း

(၁)
မေလွ်ာက္လွမ္းခ်င္ခဲ႕ဘူး
တကယ္ေျပာတာ က်ဳပ္ စိတ္ထဲမွာ
မေရရာတဲ႕ မေသခ်ာတဲ႕ေျခရာေတြကုိ
မလြမ္းနဳိင္လုိ႕ပါ။
ကမ္းေျခမွာ ထားခဲ႕မိလုိ႕လား
ဒါမွမဟုတ္ ရင္......
တလိမ္႕လိမ္႕တက္လာတဲ႕ လွဳိင္းေတြေၾကာင္႕လား။
သဲမွဳံေလးေတြ က်ဳပ္လက္ၾကားက သဲမွဳံေလးေတြမွာ
တကယ္အျပစ္မရွိၾကပါဘူး။
က်ဳပ္အေပၚမွာ ျငိကပ္မွဳမရွိခဲ႕ရင္
တစ္စုံတစ္ေယာက္အေပၚမွာ ရွိမွာပါ။
ရွိခဲ႕ဘူးတဲ႕ က်ဳပ္မျမင္ရတဲ႕ စီးဆင္းမွဳကို
က်ဳပ္မလုိခ်င္ဘူး။
(၂)
ဘဝဆုိတာ ဘာမွမဟုတ္မွန္းက်ဳပ္သိတယ္။
ဒါေပမယ္႕ က်ဳပ္ရဲ႕ က်န္ခဲ႕တဲ႕ ေျခရာေတြအတြက္
တစ္ခုခုေတာ႕ ေျပာခဲ႕ခ်င္တယ္။
ပင္လယ္ကုိ ခ်စ္ခဲ႕မိသူအတြက္
က်န္တဲ႕အပုိင္း အစေလာက္ေတာ႕
ေကာင္းေကာင္းၾကီးသိတာေပါ႕။
သဘာဝတရားရယ္.......
ဘာလုိ႕ က်ဳပ္ကုိ ဟန္ေဆာင္ခဲ႕တာလဲ။
(၃)
ကုိယ္တုိင္ေရြးခဲ႕တဲ႕လမ္းအတြက္
ကိုယ္တုိင္ေၾကနပ္မွဳရွိပါတယ္။
ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ ဆုိးသည္ျဖစ္ေစ
က်ဳပ္မမွဳပါဘူး။
မျဖစ္စေလာက္ အမာရြက္ေလးအတြက္
ဘာလို႕ ပင္လယ္ေရနဲ႕ေဆးခ်င္ရတာပါလိမ္႕။
က်ဳပ္ကုိယ္တုိင္ က်ဳပ္ရဲ႕ကုိယ္တုိင္ပုံတူေရးဆြဲခ်င္ခဲ႕တာဆုိတာ
အခ်ိန္တန္ရင္ သူကုိယ္တုိင္သိပါေစ။
ကဲ ဆက္ျပီးေလွ်ာက္ၾကမယ္။
မေသမခ်င္း ဘာမဆုိျဖစ္ခြင္႕ရွိတယ္။
ယုံတမ္းစကားေတြ မေျပာတက္ဘူး။
မေျပာတက္တဲ႕ စကားအတြက္ မယုံရင္လဲ
ဟုိး.......ေရွးေရွးတုန္းက လုိ႕ပဲ ..............
ဟုိး.......ေရွးေရွးတုန္းက လုိ႕ပဲ......................။

ေခၚလို႕မရတဲ႕ အသံ

ဒီေန႕ ဘာျဖစ္ေနမွန္းမသိဘူး။ဘာလုပ္လုပ္ ဘာေတြးေတြး ဘာေရးေရး ဘာျဖစ္ေနမွန္းကုိမသိတာ ။
ဘယ္သူ႕ကုိ အျပစ္ဖုိ႕ရမွန္းမသိဘူး။ဘယ္သူ႕ကုိ ရန္စရမွန္းလဲ မသိဘူး။ဘယ္သူ႕အျပစ္ကုိမွ မေျပာခ်င္သလုိ
ဘယ္သူ႕ ေကာင္းေၾကာင္းကိုမွ လည္း စိတ္မဝင္စားျဖစ္ဘူး။ အျပစ္နဲ႕ ဂုဏ္ ဂုဏ္ နဲ႕ အျပစ္ဘာကုိမွလဲ မစီဆစ္ခ်င္
ေတာ႕ဘူး။ဘာမွ မေသခ်ာတဲ႕ အေျခအေနမွာ က်ဳပ္တုိ႕က စိတ္ကူးယဥ္ျပီးရူးခ်င္ေနၾကတယ္ တဲ႕။
ည ကအိပ္မက္ထဲမွာ မဟုတ္တာေရာ ဟုတ္တာေတြပါ မက္ေနတာ ေကာင္မေလး နဲ႕ ဆုိင္တယ္။ လူ႕ ဘဝရဲ႕
သုံးပုံ တစ္ပုံမွာ က်ဳပ္ယွဥ္သန္ခဲ႕ျပီးျပီ။ေနျမင္႕ေလ အရူးရင္ေလ လုိ႕ ေျပာရေအာင္ကလဲ မုိးတိမ္ေတြ နဲ႕ျပည္႕ႏွပ္
မုိးမရြာေသးေပမယ္႕ မုိးအုန္႕ေနတယ္။ မုိးမထစ္ခ်ဳန္းေပမယ္႕ လွ်ပ္စီးလပ္ေနတယ္။ဝုန္း ဒုိင္း ဆုိျပီးဝင္ေရာက္မလာ
ေသးခင္ က်ဳပ္တုိ႕ တစ္ခုခု ဆုံးျဖတ္မွ ရမယ္ ။ဘာကိုမွ မၾကားခ်င္ေတာ႕သလုိ ဘာကုိမွ မေျပာခ်င္ဘူး။အားလုံးျပီးဆုံးသြားခ်င္းအတြက္ ကိုယ္႕ကုိကိုယ္ေျမၾကီးထဲမွာ စီးဝင္ရအုံးမယ္။ပင္လယ္ကုိ တူးျပီး
မထုတ္နဳိင္ေသးတဲ႕ ရတနာမ်ားအတြက္ က်ဳပ္တုိ႕အမ်ားၾကီးရွာေဖြရအုံးမယ္။
တကယ္႕သဘာဝရဲ႕အရင္းအျမစ္ေတြကို ရွာေဖြရအုံးမယ္။
ရြာျပန္ျပီး လူေတြနဲ႕ စကားေျပာရအုံးမယ္။ သက္သာရာ သက္သာေၾကာင္းေတြ ရွာေဖြရအုံးမယ္။
က်ဳပ္တုိ႕ ရြာသူ ရြာသားေတြ အတြက္ပါ။ ဘာကိုမွ တန္ဖုိးမထားခ်င္ဘူး (တစ္ခါ တစ္ရံရယ္ပါ)။
အျမဲတမ္း တန္ဖုိးရွိေနတဲ႕ အရာဆုိတာ ဘာျဖစ္မလဲ။ အျမဲတမ္း တန္ဖုိးမဲ႕ေနတာက ေရာ။
ေတြးၾကည္႕မိတာပါ။ ပင္လယ္ကုိ ေအာ္ဆဲျပီး ရန္စ ရမလား။ေကာင္းကင္ကုိ ေရပတ္ျပီး ရန္စ ရမလား။
တုိက္ေနတဲ႕ ေလကုိ တစ္ဝၾကီး ရွဴရွဳိက္ျပီး တအား ေအာ္ ပစ္ခ်င္တဲ႕ အသံက ထြက္မလာဘူး။
ဘယ္လုိမွ ကုိ ေခၚလုိ႕ ေအာ္လို႕ မရတဲ႕ အသံေလး ရယ္ပါ။

အခ်ိန္ႏွင္႕အမွ် ေျပာင္းလဲျခင္း

ဟုတ္ကဲ႕။လူရယ္လို႕ျဖစ္လာခဲ႕ျပီးျပီပဲ။ေျပာင္းလဲျခင္းကုိ က်ဳပ္တို႕လက္သင္႕ခံရမွာေပါ႕။အသက္ (၂၀)ေလာက္က ေနာင္ေတာ္ အသခၤယာသွ်င္ေထြး မိန္႕ၾကားဘူးတယ္။အသက္ ၁၀ ႏွစ္ေလာက္က ေတြးခဲ႕ ေရးခဲ႕တဲ႕ အရာမ်ား အသက္ (၂၀) ေလာက္ေရာက္ရင္ ဘာမွမဟုတ္သလုိ ရီစရာေကာင္းတယ္တဲ႕။အသက္ (၂၀) ေလာက္က ေရးခဲ႕ ေတြးခဲ႕တဲ႕ သေဘာတရား အသက္ (၃၀)ေလာက္ျပန္ရင္လဲ မဟုတ္တက္ျပန္သလုိ ဘယ္လုိမွန္းမသိဘူးတဲ႕ ။ေန႕စဥ္စာေရးခဲ႕ဘူးတဲ႕အက်င္႕ ေန႕စဥ္မွတ္တမ္းေရးခဲ႕တဲ႕အက်င္႕ကုိ ပုိျပီး တန္ဖုိးထားတက္လာတယ္။ဘယ္ေန ရာေရာက္ေရာက္ အမ်ားအားျဖင္႕ေတာ႕ ေရးခဲ႕တာပါပဲ။ဟုတ္တယ္။ေနာင္ေတာ္ၾကီးေျပာတာ မွန္တယ္။က်ဳပ္ငယ္ ငယ္ကေရးခဲ႕တဲ႕ စာတုိ စာစ တစ္ခ်ဳိ႕ ျပန္လည္ဖတ္ၾကည္႕ေတာ႕ ကုိယ္နဲ႕ ဘာမွမဆုိင္သလုိပဲ ေနာက္ျပီး ရီခ်င္စရာ သေဘာသက္ေရာက္လာတယ္။လူေတြ ဟာ အတိတ္က ဆင္းရဲခံခဲ႕ရတာေတြကုိ အသက္အရြယ္ၾကီးလာေတာ႕ ရီစရာအျဖစ္နဲ႕ ျပန္လည္ေျပာျပတက္ပါတယ္။က်ဳပ္တုိ႕ အရြယ္ေရာက္လုိ႕ စစ္ကုိင္းေတာင္ေပၚမွာ ည ည ဘုရား ေစာင္႕ၾကေတာ႕အေမရဲ႕ အကုိေတာ္စပ္သူ ဦးၾကီးဘညြန္႕ က ေျပာျပဘူးတယ္။သူတုိ႕ ဂ်ပန္အုပ္ခ်ဳပ္စဥ္က ေတြ ၾကဳံခဲ႕တဲ႕ အေတြ႕အၾကဳံမ်ားေပါ႕။ေျပာလဲ ေျပာတယ္။ေနာက္ေျပာျပီးရင္ ေျပာေသးတယ္ ေအာင္မေလး အဲဒီတုန္းကမ်ား ရီစရာၾကီး ဆုိတဲ႕ စကားအျမဲပါတယ္။က်ဳပ္က သူေျပာတာ နားေထာင္ရင္ စဥ္းစားမိတာပါ။ ေအာ္ သူတုိ႕တကယ္ဆင္းရဲဒုကၡ ေရာက္ေနတဲ႕အခ်ိန္ ဘယ္ကလာရီနဳိင္မလဲ။ကုိယ္႕အသက္ကုိ မေသေအာင္ မနဲလုေျပးလႊားေနရတာ။တကယ္လဲ လြန္ေျမာက္လာေရာ ဆင္းရဲဒုကၡ ေရာက္တဲ႕ အခ်ိန္တုန္းက အျဖစ္ပ်က္ေတြက ရီစရာျဖစ္ကုန္ေရာ။က်ဳပ္တုိ႕လုိ ဘုမသိ ဘမသိ ကေလးေတြအတြက္ ရီးစရာပုံျပင္တစ္ပုဒ္လုိ႕ သူစိတ္ထဲမယ္ ထင္လုိ႕လားမသိပါ။ဦးၾကီးရဲ႕ စိတ္သေဘာကိုေတာ႕ ဦးၾကီးပဲ သိပါလိမ္႕။မိမိကုိယ္႕မိမိလဲ ျပန္လည္ေတြးၾကည္႕မိပါတယ္။ငယ္ငယ္ အခက္ခဲၾကဳံလာခဲ႕တ႕ဲ အေၾကာင္းအရာမ်ားစြာျပန္လည္စဥ္းစားၾကည္႕ ျပန္ေတာ႕ ဟုတ္တယ္။ဦးၾကီးေျပာသလုိပါပဲ။အခု အဆင္ေျပေနလုိ႕လား ဆုိေတာ႕ မေျပလည္ပါ။ဒါေၾကာင္႕ ေနာင္ေတာ္ၾကီးေျပာခဲ႕ဘူးတဲ႕ စာေရးျခင္း မိမိအေတြးမ်ားကုိ မွတ္တမ္းတင္ျခင္းဆုိေသာအလုပ္ကုိ တန္ဖုိးထား ခဲ႕မိပါတယ္။ယေန႕ထိပါပဲ။ဆရာျမသန္းတင္႕ ရဲ႕ လြမ္းေမာခဲ႕ရေသာ တကၠသုိလ္ေႏြညမ်ား ဘာသာျပန္စာအုပ္ ဖတ္ခဲ႕စဥ္က လဲ အဲဒီအေတြးမ်ဳိးဝင္ခဲ႕ပါတယ္။အရာရာ ေျပာင္းလဲေနတဲ႕ ေခတ္ၾကီးမွာ က်ဳပ္တုိ႕အေတြးေတြ အယူအဆေတြ ငယ္ငယ္တုန္းက ေတြးခဲ႕တဲ႕ အတုိင္းပဲ ဆုိရင္ေတာ႕ သိပ္မဟုတ္ေသးတာ ေသခ်ာတယ္။အခ်ိန္ႏွင္႕ တေျပးညီ ေျပာင္းလဲ ျပီး တုိးတက္ေနရမယ္။အသက္သာ ၾကီးသြားတယ္ ကိုယ္ပုိင္အေတြးအေခၚအယူအဆေတြက ဒီအတိုင္းပဲဆုိရင္ ေတာ႕ အသက္ၾကီးလာျခင္းဟာ ဘာမွမဟုတ္နဳိင္။ က်ဳပ္တုိ႕ေတြ ရဲ႕ကိုယ္ပုိင္ဘဝ အေတြ႕မၾကဳံမ်ားကုိ က်ဳပ္တုိ႕သိတဲ႕အသိနဲ႕မွ်တ ေအာင္အသုံးခ်နဳိင္မယ္ဆုိရင္ အသက္ၾကီးလာေလေလ အဓိပါယ္ ရွိလာေလေလျဖစ္မယ္ဆုိတာ ေျပာရင္ အခ်ိန္ႏွင္႕အမွ်ေျပာင္းလဲျခင္းကုိ က်ဳပ္ ဖြင္႕အန္လုိက္ပါတယ္။အဆုံးထိဖတ္ေပးတဲ႕ အတြက္ေက်းဇူးပါ ။ ေနရု (ေရခါး)